29:03
فقط اعضای سایت می توانند از این پادکست استفاده کنند. لطفاً ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.

شرح

دوستان جان

سلام

 

من یک پدر هستم. پدری عاشق فرزندانش و عاشق تمام فرزندان ایران. پدری که فرزند اولش به سن قانونی ورود به مدرسه رسیده و امسال اولین حضورش در فضای آموزش رسمی را تجربه خواهد کرد. من از این اتفاق می ترسم. از اینکه با دستان خودم فرزندم را به نظام آموزشی تحویل دهم که خودم را قربانی آن می دانم، می ترسم. من نگرانم که آن بلاهایی که در طول سالیان به اصطلاح آموزش ابتدایی بر سر روح و روان من آمد، بر سر فرزندم هم بیاید و این دغدغه رفته رفته بزرگتر و بزرگتر می شود. از آنجایی که می دانم اغلب شما هم دغدغه مند این حوزه اید، تصمیم گرفتم در یک پادکست در خصوص نگرانی هایم با شما سخن بگویم. پیشنهاد می کنم تا آخر گوش کنید و شما هم تجاربتان را در بخش نظرات با من و همراهان این وب سایت به اشتراک بگذارید. 

نظر خود را ثبت نمایید

برای ثبت نظر، حتماً باید عضو سایت باشید. ثبت نام کنید یا وارد حساب کاربری خود شوید.

نظرات

کاربر جدید
کاربر جدید
2 ماه پیش

ببخشید اقا نامدار مگه همیشه نمیگفتید که هر اتفاقی بیفته مقصرش خودمم پس الان چرا گردن سیستم میندازید و این یک مثاله که بگم مقصر هرچیز ما نیستیم

پاسخ

دوست من، یک خطای کوچک دارید. من هرگز از کلمه "مقصر" استفاده نکردم. من همیشه از کلمه "مسئول" استفاده کردم. باز هم با تاکید بیشتر می گم که من مسئول هستم و اینبار هم اگر دغدغه دارم، اگر در جستجوی راهی هستم، اگر دارم بیان می کنم و هم فکری می کنم و در مسیر تصمیم بهتر هستم، دلیلش این هست که می خواهم مسئولیتم رو به بهترین نحو اجرا کنم. باز هم ممنونم که نظرتون رو بیان کردید